قهوه ترک

قهوه ترک

قهوه ترک

قهوهٔ ترک (قهوه) (به ترکی استانبولی: Türk kahvesi شیوه‌ای برای سرو قهوه است.

دانه‌های برشته‌ شده و سپس کاملاً پودر شدهٔ قهوه در قهوه‌ جوشی به نام جذوه جوشانده ودر فنجان سرو می‌شوند.

دانه‌های پودر شدهٔ قهوه در فنجان می‌توانند ته‌نشین شوند و برای طعم دادن به قهوه از شکر استفاده می‌شود. این شیوهٔ سرو قهوه در خاورمیانه، شمال آفریقا، قفقاز و بالکان دیده می‌شود.

پیشینه قهوه ترک :
برخلاف افسانه‌ های قدیمی دربارهٔ خاستگاه آفریقایی قهوه که به کرات هم تکرار می‌شوند، قدیمی‌ترین مدارک مستدل موجود که به طرز غیرقابل انکاری بر نوشیدن قهوه دلالت دارند

تنها به اواسط قرن پانزدهم میلادی در خانقاههای یمن باز می‌گردند.  تا سال ۱۵۱۰ میلادی، قهوه در مراکز بزرگ اسلامی همچون قاهره و مکه در میان تمامی قشرها جامعه به یک نوشیدنی رایج تبدیل شده بود.

در دههٔ ۱۶۴۰ ابراهیم چپوی، تاریخ‌نگار عهد عثمانی از بازشدن اولین قهوه‌خانه در استانبول حکایت کرده‌است.

تا سال ۹۶۲ (۵۵-۱۵۵۴) در شهر قسطنطنیه و همچنین در سرتاسر قلمرو عثمانی، نشانی از قهوه و قهوه‌ خانه نبود.

در همان سال‌ها بود که مردی از حلب به نام حاکم و مردی از دمشق به نام شمس به شهر آمدند: هر کدام از آن‌ها مغازه‌ای بزرگ در منطقهٔ تحت قلعه باز کردند و قهوه تهیه و تدارک دیدند.

در این اواخر، نوشیدن سنتی قهوهٔ ترک به دلیل رشد فزایندهٔ دیگر نوشیدنی‌های داغ نظیر چای، قهوهٔ سریع، و دیگر شیوه‌های نوین نوشیدن قهوه کاهش یافته‌است.

رسوم و سنن
علاوه بر آنکه قهوهٔ ترک یک نوشیدنی روزمره در ترکیه به حساب می‌آید، جزئی از سنت ازدواج در این کشور نیز محسوب می‌شود.

به عنوان پیش‌ درآمدی بر ازدواج، خانوادهٔ داماد می‌بایست از خانوادهٔ عروس دیدار کنند و اجازهٔ ازدواج را از آن‌ها بگیرند.

در حین مراسم خواستگاری، عروس می‌بایست برای مهمانان قهوهٔ ترک آماده و سرو کند. عروس در قهوهٔ داماد به جای شکر، نمک می‌ریزد تا شخصیت داماد را بسنجد.

اگر داماد قهوهٔ نمکین را بدون بروز هیچ نشانه‌ ای مبنی بر رنجش یا نارضایتی بنوشد، عروس فرض را بر این می‌گذارد که داماد خوش‌خلق و صبور است.

تجهیزات تهیه قهوه ترک :
قهوهٔ ترک معمولاً با استفاده از قهوه‌جوش کوچکی به نام جذوه، قاشق چای‌خوری، و دستگاه گرمازا آماده و در فنجان سرو می‌شود

موارد مورد نیاز برای تهیهٔ آن شامل قهوهٔ کاملاً خردشده، گاهی اوقات هل سبز، آب سرد و در صورت نیاز شکر می‌باشند.

پشنهاد ما به شما خرید اینترنتی پودر قهوه فیلترکافی روست مدیوم ۲۵۰گرمی

برخی از فنجان‌های مدرن دسته دارند، حال آنکه فنجان‌های سنتی دسته نمی‌داشتند

در نتیجه برای نوشیدن قهوه، فنجان را می‌بایست با نوک انگشتان نگه می‌داشت یا آنطور که بیشتر رواج داشت، فنجان را در ظرفی فلزی و دسته‌دار گذاشت و قهوه را نوشید.

به صورت سنتی، قهوه‌جوش از مس ساخته می‌شود و دسته‌ای چوبی دارد، با این وجود از دیگر فلزات همچون آلومینیوم به همراه پوششی نچسب نیز برای ساخت جذوه استفاده می‌کنند.

اندازهٔ قهوه‌ جوش به‌گونه‌ای انتخاب می‌شود که متناسب با مجموع حجم فنجان‌های مورد استفاده باشد، زیرا استفاده از قهوه‌ جوش بزرگ باعث می‌شود

که اکثر کف حاصل به دیوارهٔ داخلی قهوه‌جوش بچسبد. از قاشق چای‌خوری هم برای هم‌ زدن و هم برای اندازه‌ گیری میزان قهوه و شکر مورد نیاز استفاده می‌شود.

ممکن است قاشق‌های چای‌خوری در برخی از کشورها بسیار بزرگ‌ تر از اندازهٔ معمول قاشق‌های چای‌خوری در کشورهایی باشد

که نوشیدن قهوهٔ ترک در آن‌ها رایج است. به‌طور معمول قسمت گود مانند قاشق‌های چای‌خوری، یک سانتی‌متر طول و نیم سانتی‌متر عرض دارد.

برای جوشاندن قهوه از حرارت نسبتاً کم استفاده می‌شود تا قهوه فوراً به جوش نیاید ؛ زیرا که دانه‌های قهوه باید به اندازهٔ کافی در آب داغ بمانند

تا مزهٔ خود را پس بدهند. در یک محیط مدرن، یک دستگاه گرمازای الکتریکی یا گازی مناسب است.

منابع گرمازای سنتی شامل خاکه‌ های نیمسوز زغال، یا یک سینی با عمق ۱۰ سانتی‌متری است که پر از شن شده‌است.

سینی بر روی مشعل قرار می‌گیرد و هنگامی که شن‌ها داغ شدند، قهوه‌جوش را درون شن‌ها قرار می‌دهند. بدین شکل گرما به‌طور مساوی و آرام‌تری به قهوه‌جوش منتقل می‌شود.

برگشت به بالا
بررسی، انتخاب و خرید آنلاین